“จูเลียน” นักเปียโนคลาสสิกผู้เย็นชาและรักสันโดษ เดินทางไปยังคฤหาสน์เก่าแก่ในชนบทของฝรั่งเศสเพื่อหาแรงบันดาลใจในการประพันธ์เพลงสุดท้ายของเขา ที่นั่นเขาได้พบกับ “คลาร่า” หญิงสาวผู้ดูแลสวนดอกไม้ที่มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ในเสียงเพลงของเธอ ทั้งคู่เริ่มต้นความสัมพันธ์ผ่านท่วงทำนองของจังหวะ Pavane (จังหวะเต้นรำที่ช้าและสง่างาม) การบ่มเพาะความรักท่ามกลางกาลเวลาที่ดูเหมือนจะหยุดนิ่งทำให้จูเลียนได้เรียนรู้ว่า ดนตรีที่เพราะที่สุดไม่ได้มาจากปลายนิ้ว แต่มาจากหัวใจที่รู้จักการรอคอย